Jego kreska była lekka, a jednak pełna znaczeń — jak gest dłoni, który mówi więcej niż zdanie. Na kartce papieru potrafił zamknąć świat dawnych salonów,
„Był niezwykle miłym człowiekiem. Jego głos rozpoznawałem od razu – był wyjątkowo utalentowanym pisarzem i zawsze dokładnie wiedział, czego dzieci pragną najbardziej” – wspominał Sama
Pan od humorków Elegancki, czarujący, dowcipny – tak widzieli go inni. Egocentryk, inteligentny nerwowiec, kobieciarz – taki był dla rodziny. Zbigniewa Lengrena, rysownika i karykaturzystę,
Z wielkanocnych pocztówek najbardziej lubię te, które przedstawiają zające. Raz urocze i przymilne, to znów poważne, w eleganckich tużurkach. Zdecydowanie mniej podobają mi się kurczaki. Jest
Dzieci rzucają się śnieżkami, zjeżdżają na sankach, razem z tatą niosą choinkę. Zmrok, pierwsza gwiazda. Wszystko przysypane śniegiem. Mróz maluje na oknach skomplikowane wzory. Jest
Tak się składa, że po raz drugi (po Jill Barklem) piszę o autorze, w którego życiu natura odgrywała szczególną rolę. Co więcej była lekarstwem na
Ilustracje tej artystki są jednymi z piękniejszych jakie widziałam. Na rynku jest dzisiaj wiele książek wypełnionych samymi obrazkami, ale żadna nie wzrusza mnie tak jak
Jill Barklem kochała spokojną, idylliczną wieś. Jeżdżąc do szkoły zatłoczonymi pociągami, przenosiła się myślami do świata, który napawał spokojem i harmonią. Któregoś dnia postanowiła zaludnić
Zapach starych książek Kiedy dotykamy starej książki, pożółkły papier pachnie słodko i piżmowo. Zapach długo utrzymuje się w nosie, jest przyjemny i przypomina dawne czasy.